Wakker worden in Burgas

Nederlands lager

I so much prefer cycling than dragging along a box full of bike on planes and on top of a car. It’s a relief to finally see the bicycles complete again at the first resting place in Burgas. From here we are leaving with a group of cyclists from “the National Alliance of people with rare diseases`. The welcome of them and the host family was warm, as was the sea breeze.

The sun rises slowly on the Black Sea and I fall back into a familiar rhythm: Checking the route, qwerty keyboard, making appointments for the coming days and keeping you all informed. Hopefully we can keep updating the coming days and upload some pictures as well.

—————

Oh wat fiets ik toch liever dan met een doos vol fiets rond te zeulen op vliegtuigen en bovenop een auto. Een opluchting om uiteindelijk de fietsen terug volmaakt te zien bij de eerste slaapplaats in Burgas. Vanaf hier vertrekken we met een groep fietsers van ` the National Alliance of people with rare diseases`. Het ontvangst van hen en het gastgezin was warm alsook de zeebries.

De zon komt langzaam op uit de zwarte zee en ik voel me plots weer in dat bekende ritme. De route checken, qwerty toetsenbord, afspraken maken voor de komende dagen en jullie op de hoogte houden.

Hopelijk kunnen we jullie volgende dagen ook op de hoogte houden en foto`s uploaden.

Advertenties

5 Reacties op “Wakker worden in Burgas

  1. Gegroet Jeroen en ik vermoed ook Eva aangezien je “we” schrijft. Je kennend begrijp ik best dat fietsen met de fiets in een doos geen fietsen is maar “zeulen”. Ik kijk er samen met Bobonne echt naar uit om opnieuw terug in je avontuur te stappen want…er wachten ons zeker schitterende beelden en doorleefde verhalen. Even terug in de tijd met zicht op de toekomst, vooral voor Huntington.
    Goede reis en….wees voorzichtig hé.
    Bompie en Bobonne

  2. Dag Schepperke en co,
    het was inderdaad al lang geleden dat ge nog ne keer gefietst had zeker…
    Het zit dus duidelijk in je bloed, en dat steeds terug voor het goede doel!
    Chapeau! Doe op gemak, geniet van de ver-gezichten, maar om het op zijn bompie’s te zeggen, geniet ook maar van de nabij-gezichten, de Eva is er ook bij heb ik begrepen!
    Groetjes,
    Dufke.

  3. Beste Jeroen en Eva,
    blij je terug te horen. Heel veel succes en dank voor jullie inzet voor de mensen getroffen door de ziekte van Huntington.

    Tante Emma en Bea

  4. enorm tof dat ook andere diseases belangstelling tonen en ook krijgen
    zo wordt Huntington en andere diseases misschien niet direct opgelost,
    maar misschien wel wat draaglijker voor patient, familie en naastbestaanden

    Guy

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s