The start of something good

De Nederlandse tekst staat lager

No more suitable place to end this trip than in London, the cradle of the research to a cure and a treatment for Huntington. Before I am expected, I have a brief moment to visit the city.

I kindly accept the invitation of the family group activity in Ruislip. They offer me a happy and sunny Sunday afternoon with lots of good food, sports and games. It is there that I meet the young Shirin. She is doing an academic research on the influence of music on persons with Huntington. She is very driven and doing a few tests at this occasion. I bicycle back to London via the old canal. It brings me through a complete different part of the city.

The ‘UCL Institute of Neurology‘ boxed together a complete afternoon program for me: the ideal closing of my journey through Europe. Their research on methodes to slow down or counter the degradation of the brain, has made huge jumps in a short time. This is the start of more effective treatments of the consequences of the disease. They still have a long way to go, but for me the end is in sight.

After a trip with a few stops on the way, I am ready to embark to the Europe mainland. Over the Canal and then to the Fonnefeesten. I already have biked 12.000 km, but I still need to push through for the last few kilometers on the other side of the water. I am looking forward to be back.

I would like to thank everyone who has followed and supported me as well as anyone who offered me a safe haven on the road. A special thanks to those who joined me mduring a part of my trip, to the blogteam who checked and translated my stories and to everyone who organised activities and rallied people for my passage.

—————————

De afsluiter van deze trip kon moeilijk ergens anders zijn dan in Londen, de bakermat van het onderzoek naar een geneesmiddel en behandelingstherapie voor Huntington. Voordat ik daar verwacht word, heb ik even de tijd om de stad te ontdekken.

Ik ga met veel plezier in op de uitnodiging van de familiegroep activiteit in Ruislip. Ze bezorgen me een aangename, zonnige zondagnamiddag met veel lekker eten, sport en spel. Ik ontmoet er de jonge Shirin. Zij maakt een universitaire studie over de invloed van muziek op personen met Huntington. Ze is heel gedreven en neemt hier enkele tests af. Ik fiets terug naar Londen via een oud kanaal. Hier ervaar ik weer een heel ander deel van stad.

Het ‘UCL Institute of Neurology‘ heeft een volledig namiddagprogramma voor me in elkaar gestoken: de ideale afsluiter voor mijn trip doorheen Europa. Hun zoektocht naar methodes om de aantasting van de hersenen tegen te gaan of te vertragen, is in korte tijd zeer snel aan het evolueren en vormt de start voor een effectievere behandelingen van de gevolgen van de ziekte. Zij hebben nog een lange weg te gaan, maar bij mij komt het einde nu wel echt in zicht.

Na een tocht met een paar tussenstops sta ik klaar om in te schepen naar het vasteland van Europa. Het kanaal over, en dan op naar de Fonnefeesten. Ik heb nu al 12000 km gefietst, maar ik moet nog even doorduwen voor de extra kilometers aan de andere kant van het water. Ik kijk ernaar uit om terug te zijn.

Langs deze weg wil iedereen bedanken die me gevolgd en gesteund heeft en iedereen die me een veilige haven aanbood. Speciale dank voor diegenen die me vergezeld hebben gedurende enkele tochten, voor het blogteam dat elke keer weer mijn verhalen moest nakijken en vooral vertalen, voor de mensen die allerhande activiteiten hebben geregeld en degenenen die contacten warm hebben gemaakt voor mijn komst.

DSC_1158

DSC_1159

DSC_1160

DSC_1163

DSC_1164

DSC_1165

DSC_1168

DSC_1172

DSC_1173

DSC_1175

DSC_1187

DSC_1188

DSC_1192

Advertenties

4 Reacties op “The start of something good

  1. Bedankt Jeroen – dsche – Schepper – Capitano – the Huntingtonman… voor je engagement, inzet, doorzettingsvermogen en zéker ook…het ons laten delen van je grote avontuur met woord en beeld. De afgelopen maanden – kan niet anders – zullen Jeroen nog meer Jeroen gemaakt hebben.
    P R O F I C I A T en dankjewel !
    Lili & Dirk

  2. Dag Jeroen,
    Als zeer goede vriendin van ons Emma zeg ik je heel erg dankjewel.
    Heb jouw spannende en voor mij zeer leerrijke reis op de voet gevolgd.
    Proficiat, het was fantastisch om te mogen genieten van deze onderneming.
    Mieke

  3. Bedankt Jeroen,

    Moge dit een start zijn van iets goeds op alle gebied
    voor Huntingtonpatienten , hun familie’s en begeleiders.
    Je hebt veel los gemaakt.
    Bedankt,

    Guy

  4. Dag Jeroen,
    Eerst en vooral een dikke proficiat met wat je bereikt hebt!Chapeau!
    Vele mensen hebben jou gevolgd,het was zeker de moeite om jou avonturen de volgen.Ik kom wekelijks bij Emma(familiezorg)en je mag gerust zijn dat ze fier is op jou.Tot morgen misschien op de fonne!

    Petra

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s