In the middle of Norway

English text below

Zweden ligt achter me, maar de fantastische herinneringen eraan heb ik meegenomen naar Noorwegen. Het zwaarste reliëf op mijn planning start zacht met de weg naar Oslo. De Noorse vlag begroet me in Grefsenlia. Gry is het hoofd van de 2 jaar jonge huntingtonafdeling. Ze heeft een ongelooflijk warm karakter. Het zorgcentrum met dagopvang straalt dezelfde warmte uit. Ze hebben een eigen keuken, een fitnessruimte en een ontmoetingsplaats waar familie en vrienden steeds welkom zijn. In de ontmoetingsruimte worden ook enkele jaarlijkse evenementen georganiseerd. Dat alles zorgt voor tevreden bewoners. Ik ontmoet hier ook een fantastische vrouw die vorig jaar op het congres ‘inside huntington’ sprak over wat de ziekte met haar doet. Samen met haar en Gry sta ik de pers te woord.

Fysiek voorbereid en mentaal gesterkt zet ik het doorkruisen van Noorwegen verder. Na een lunchstop in Lier bij kennissen van collega Franky zet ik mijn tocht verder. De sportieve zoon vergezelt me een stuk. Het landschap gaat over in een adembenemend schouwspel van achtergelaten sneeuw, wilde begroeiing en wijdse watervlakten. Ik breng de nacht door in de primitieve hut van seriousfun in dit machtige woeste landschap. Het stoofje dat ik ’s nachts moet bijvullen houdt gelukkig de kilte buiten.

Al blaast de wind in de andere richting, ik blijf doorgaan en bereik het hoogste punt van de oversteek. Nu ligt enkel de ongelofelijke afdaling richting fjorden nog op me te wachten. De warmte van het dal doet mijn beproefde lichaam deugd.

In Voss kan ik even verpozen op het extremesportsveko. Ik denk dat Bergen nu binnen handbereik ligt, maar ben al gauw een illusie armer. Mijn weg wordt verhinderd door tunnels die verboden zijn voor mijn betrouwbare 2-wieler. De gekozen weg is dus geen optie en ik rij mijn grootste maar mooiste omweg ooit! De stijle rotsen die water spuwen volgen elkaar op. Het schouwspel is fenomenaal, maar ook na deze omweg is het voor mij nog lang niet gedaan. Ik heb een slaapplaats nabij Bergen aangeboden gekregen via het gezin in Lier. Maar die lijkt nu nog heel ver weg.

Mijn duim gaat de lucht in nadat ik mijn breekpunt heb bereik. Liften is mijn enige hoop om mijn eindbestemming te bereiken. Godzijdank word ik op 20 km van mijn slaapplaats afgezet en na een loodzware dag krijgen mijn vermoeide benen hun verdiende rust.

———————–

Sweden lies behind me, but I took its fantastic memories to Norway. The toughest terrain on the planning, starts soft with the way to Oslo. The Norwegian flag greats me in Grefsenlia. Gry is the head of the two year old Huntington division. She has an unbelievable warm character. The care center radiates the same warmth. They have their own kitchen, a fitness room and a meeting place where family and friends are always welcome. The meeting room is also used to organize a few yearly events. All of this together leads to happy inhabitants. Here I meet a fantastic woman who testified the last year on the congress ‘inside Huntington’ about how the disease affects her. Together with her and Gry we meet the press.

Physically prepared and mentally strengthened, I continue to traverse Norway. After a lunch break in Lier at acquaintances of colleague Franky I continue my journey. The sporty son accompanies me for a while. The landscape changes into a breathtaking of remaining snow, wild nature and wide waters. I spent the night in the primitive cabin of seriousfun. Luckily, the little stove that I have to fill up at night keeps the chill outside.

Even of the wind comes from the different direction. I keep going and reach the highest point of the pass. Now there is only the incredible decent towards the fjords left. My tested body lives up from the warmth of the valley.

In Voss I can rest for a while at the extremesportsveko. I believe Bergen is now within reach, but I am soon wakened form that illusion: My way is blocked by tunnels that are forbidden for trusted bicycle. The choosen way is not an option and I ride my biggest but most beautiful detour ever! Steep rocks why spew water pass by one by one. The spectacle is phenomenal, but even after this detour it is still not finished for me. I was offered a sleeping place by the family in Lier close to Bergen. But is now still far away.

My thumb goes up after I reach my breaking point. Hitchhiking is my only hope to still reach my end destination. Thank god, I am dropped at 20km of my sleeping place. After a heavy day my tired legs can finally get some well deserved rest.

DSC_0678

DSC_0691

DSC_0702

DSC_0705

DSC_0713

DSC_0720

DSC_0727

DSC_0732

DSC_0733

DSC_0739

DSC_0741

DSC_0745

DSC_0752

DSC_0760

DSC_0765

Advertenties

4 Reacties op “In the middle of Norway

  1. Beste Jeroen, je schrijft het zelf, hét woord/begrip dat je levenslang (en ook een stukje ons, dankjewel) zal bij blijven F E N O M E N A A L. Wat je doet, wat je vertelt, wat je ervaart, wat je ziet, wat je deelt… het is inderdaad fenomenaal.
    Wat zou ik graag (gewichtloos uiteraard) ergens op je stuur zitten om je avontuur met grote “A” te delen.
    Wel heb ik een vraag bij je laatste info….zit je echt in Noorwegen? Want “Lier” komt mij in de Vlaanders héél bekend voor?
    Geniet van Bergen want je hebt er al een hoop overwonnen.
    We naderen 3/4den Jeroen,
    “nie pleuen hé moatsen, da stoa oap de tramkoarten uuk”.

  2. Beste Jeroen,
    Ik heb héél veel respect voor jou!Heel mooi wat je doet voor je tante Emma en Bernadette.Ik kom wekelijks bij je tante Emma(familiezorg)en ik denk dat ze het ook super vind wat je doet!Doe zo voort en ik volg jou verhalen en adembenemende foto’s.

  3. Hei Jeroen, god morgen,
    reeds in Noorwegen, amaai! Je tocht brengt je weer naar supermooie plaatsen en naar lieve mensen met gouden harten.
    Ik dacht tijdens het lezen:” Ocharme, hij moet afzien wanneer het zo koud is dat er nog sneeuw ligt…”, maar de foto’s bewijzen dat de wolf genoeg heeft aan zijn vacht… Je ziet er mentaal sterk uit, dat is super, blijven volhouden he en denk eraan: blijven eten en drinken!
    Vele groeten!!
    Ignaas, Els en de kids

  4. COURAGE ami ! on pense à toi

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s