Many meetings, same meaning

De Nederlandse tekst staat lager

After the steep decent from the TV-tower, I reach via the heart of Stuttgart the flat trail next to the Neckar. Only the steep climb of the banks, covered with grapevines, makes it a bit difficult before I arrive at my destination of the day after 130 sunny kilometers. My host Peter is living, in rotation with his brothers, with his farther. This way his mother can go away for a while. Her first holiday after the illness of the farther changed their lives. It is clear how important it is to have a family that is ready for each other. No home or medication is a match for the warmth of your own family.

The day after in Schnelldorf I am a guest at a lively couple. An interview and reception in the city hall is also on the program. The next day I have a meeting at a home with a confused daughter and her caring mother. When I am done biking for the day I am received by the mayor of Lauf. I receive from him a donation of the city. In the home where I am allowed to stay over, I meet a women who choose this new and closeby center for her sick daughter. Again I feel that my short passage is of great meaning to them.

The time goes fast and I have to say goodbye of this country and all its unique people. The mayor of Plossberg accompanies me on the last kilometers through Germany. With great joy he tells me about his sportive bike adventures.

Just across the border I ran into a biking scouts group. They make for a pleasant welcome in the Czech Republic. In the meantime Stijn has landed in Poland and is speeding towards me. I only foresaw 2 nights of passage through the Czech Republic. There is a short conversation with the president of the national league, who doesn’t say a lot about how huntington patients are being taken care for. On the other hand I savor this country full of pearls.

—————–

Na de steile afdaling vanaf de TV-toren bereik ik via het hart van Stuttgart het vlakke pad langs de Neckar. Enkel de beklimming van steile oever bezaaid met wijnranken maakt het nog even lastig om na 130 zonnige kilometers mijn eindbestemming van de dag te bereiken. Mijn gastheer Peter woont via beurtrol met zijn broers even bij zijn zieke vader, zodat hun moeder er even tussen uit kan. Haar eerste vakantie sinds de ziekte hun vader en hun levens deed veranderen. Hier is duidelijk hoe belangrijk het is om familie te hebben die klaarstaat voor elkaar. Geen enkel zorgcentrum of medicijn kan het opnemen tegen de warmte van je eigen familie.
De dag nadien in Schnelldorf ben ik te gast bij een levendig koppel. Een interview en ontvangen worden in het stadhuis staat ook nog op het programma.
De volgende dag heb ik een afspraak in een tehuis met een verwarde dochter en haar zorgende moeder. Wanneer ik dan klaar ben met fietsen voor die dag word ik ontvangen door de burgemeester van Lauf. Ik krijg van hem een donatie van de stad. In het tehuis waar ik mag overnachten ontmoet ik een vrouw die dit nieuwe zorgcentrum dichtbij heeft gekozen voor haar zieke dochter. Ik voel wederom dat mijn korte passage van grote betekenis is voor hen.

Snel gaat de tijd en moet ik afscheid nemen van dit land en al deze unieke mensen. De burgemeester van Plossberg vergezelt me op de laatste kilometers door Duitsland. Hij vertelt me vol vreugde over zijn sportieve fietsavonturen.

Net over de grens kom ik een fietsende scoutsgroep tegen. Zij zorgen voor een aangename verwelkoming in Tsjechië. Ondertussen is Stijn in Polen geland en komt hij me in volle vaart tegemoet. Ik heb slechts 2 nachten voorzien voor de doortocht van Tsjechië. Er is enkel een kort gesprek met de voorzitter, die niet veel lost over hoe de huntingtonners hier worden opgevangen. Wel is het genieten van dit land vol parels.

DSC_0458

DSC_0465

DSC_0467

DSC_0468

DSC_0471

DSC_0473

DSC_0478

DSC_0480

DSC_0484

DSC_0485

Advertenties

3 Reacties op “Many meetings, same meaning

  1. Hallo Jeroen. Qua tijd nader je met rasse schreden de helft van je ongelofelijke sportieve onderneming. Qua afstand ben je al dik over de 5000 km. Stelde je niet op onze tocht naar Namen bij een ….pauze niet “eens over de helft gaan we gewoon door, ’t zal wel zijn” !!!.
    Ik heb alweer genoten van je opgedane indrukken die zéker een afdruk zullen nalaten voor de rest van je leven.
    Bij één zinnetje heb ik zo mijn bedenkingen.
    In Schnelldorf (what’s in a name) was je te gast bij een “levendig koppel”. Als jij dit opmerkelijk vindt, moet dat toch ’t een en ’t ander geweest zijn hé makker.
    Nog zeer veel courage en……wat ik van je leerde….blijven drinken, blijven drinken…
    Van harte
    Dirk & Lili

  2. Dag Jeroen, voor ons stilaan de laatste loodjes!! Jij zit al iets over halfweg en ik durf te wedden dat je je eigen ‘ik’ al een paar keer bent tegen gekomen. Hopelijk was de confrontatie leuk en heb je voldoende mensen die je tijdens de trip een hart onder de riem steken. Fietsen, fietsen … alle succes en tot een volgende …. groetjes Johan P.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s