Ontmoeting met de sterren

Het is wennen aan het drukke verkeer in Marseille na de intense natuur die de Camargue sierde. Even een fameuze omschakeling. Ik moet ook mijn versnellingen een aantal tandjes lichter schakelen! Gelukkig gidst mijn gps me door deze overvolle stad naar het ‘Centre Hospitalier d’Allauch’. De afdeling ‘MAS La Rencontre’ staat op mijn lijstje. Charlotte van huntingtonavenir is uit Lyon afgereisd om deze passage in te kleuren en samen met Joëlle en Noëlle staan ze me op te wachten aan de hoofdingang.

Ook de directeur wordt opgetrommeld om me te feliciteren met dit initiatief. Ik dan met mijn gepakte fiets door de gangen, op naar de verdieping van La Rencontre, geweldig gewoon. Het zuiderse temperament is zeer duidelijk voelbaar bij de energieke equipe. Na het afspoelen van het plakkende strandzand aan mijn benen, wordt ook voor mij het avondmaal opgediend. De manier om de patiënten eten te geven zijn voor elkeen specifiek en vragen veel creativiteit van de verzorgenden.

Elke Huntingtonpatiënt heeft op zijn of haar manier ongecontroleerde uitspattingen. Agressie, verdriet en frustraties zijn gevoelens die ze niet meer kunnen onderdrukken. Hoe zou je immers zelf zijn als je geen controle meer hebt over je eigen lichaam? Het is alsof je lichaam je bedriegt.

De nachtdienst krijgt de nodige info en om dit intensieve werk te kunnen blijven volhouden wordt dit gedaan met een vleugje humor. De nachtverpleger neemt me mee op ronde en laat me binnen in de wereld van de zorgsector. De nacht is hierdoor kort maar ’s morgens wil ik ook de ochtendploeg nog bezig zien. Chapeau voor deze sterren van het zuiden!!

Ikzelf begin (een beetje) zeer kleine kwaaltjes te voelen. Voor mijn overbelaste achillespees, ga ik alvorens te vertrekken toch nog even langs bij de kinesist, die me met de nodige deskundigheid onder handen neemt. Rust is normaal de aangewezen remedie maar de kinesist kon mij zeer goed inschatten en met de nodige tips kan ik mijn tocht met zijn zegen verderzetten.

De Middellandse Zee ruil ik spoedig in voor de Alpen, met als aanloop de zoete Provencestreek. Het valt me steeds op welke immense verscheidenheid aan landschappen Frankrijk heeft, welke rijkdom aan gewoontes en tradities….. MAAR, maar één traditie kennen ze overal: Na het avondeten is er altijd nog plaats voor kaas.

It needs some getting used to, the busy traffic in Marseille after the intense nature of the Camargue. I also have to shift my gears a bit lighter! Luckily my GPS guides me through this buzzing city to the ‘Centre Hospitalier d’Allauch’. The unit ‘MAS La Rencontre’ is on my to do list. Charlotte of huntingtonavenir travelled from Lyon to color this part of the trip. Together with Joëlle and Noëlle they are waiting at the main entrance.

Also the director is called to come and congratulate me with this initiative. Me with my heavily charged bike through the hallways. On to the floor of La Rencontre, amazing! The southern spirit is very tangible within this energetic team. After washing away the beach sand, I am served dinner. The way of feeding every patient according to his or hers individual needs, demands a lot of creativity from the caregivers.

Every patient has its own type of uncontrollable gestures. Agression, sadness and frustration are feelings they can’t suppress anymore. How would you react if you lost control over your own body? It is like your body is cheating on you.

The nightshift gets the needed info with a touch of comedy. The night nurse takes me on her shift and introduces me to the world of nursing. The night proofs to be short but I also want to see the morning shift at work. My hat off for these stars of the South!!

I am also starting to feel some small illnesses. I pass by the physiotherapist for my overloaded achilles. Rest should be the best remedy, but the physiotherapist assesses me well and with some tips I can push on.

Soon I exchange the Mediterranean for the Alps, with the sweet Provence as start. It strikes me how different the landscapes in France are, the richness of traditions… But one tradition they know all, after dinner there is always room for cheese!

DSC_0264

DSC_0267

DSC_0268

DSC_0271

DSC_0272

DSC_0275

Advertenties

5 Reacties op “Ontmoeting met de sterren

  1. Beste Jeroen
    toen je aan de start stond van de ‘10.000’ (al zijn het er eigelijk meer), beloofde ik je om je tussen mijn drukke bezigheden door te volgen. Dat heb ik tot nu toe gedaan. In één woord: ‘indrukwekkend’ ! Zelf heb ik ook al wat bij elkaar gefietst, maar wat jij aan het doen bent is ronduit fantastisch. Op de Sports Tracker volg ik je op de voet. Een schitterend ‘tool’. Startuur, einduur, gemiddelde snelheid, hoogtemeters en zelfs de calorieën die je verbruikt. Ik merk dat je een erg constante snelheid aanhoudt, beste Jeroen. Maar je topsnelheden liggen soms aan de hoge kant (soms meer dan 80 km/u). Wees toch maar voorzichtig! Zeker met een beladen fiets!
    De laatste update op Sports Tracker dateert echter al van 26/4. Je zat toen in de buurt van Armissan (Narbonne). Is dit normaal? Wordt de Sports Tracker niet verder aangevuld? Zou jammer zijn. Gelukkig is je blog er nog! Een mooie aanvulling op de gegevens van de Sports Tracker. Ik heb door het lezen van je blog intussen al erg veel bijgeleerd over Huntingdon’s Disease. Heel veel respect voor jou, Jeroen! En voor wat je doet! Doe zo verder! Maar wees voorzichtig! Goede reis verder!

    PS: Ik woonde – net als veel van jouw collega’s en (oud-)leerlingen – de uitvaart van Jana bij in het crematorium in Lochristi, afgelopen woensdag. Een serene, troostende viering met veel inbreng van jou collega’s van campus Glorieux: Hans, Wim, Frederik K, … Ze deden het op een passende, ingetogen manier met goedgekozen woorden. En een indrukwekkend slot met het oplaten van witte ballonnen met afscheidswensen voor Jana vanwege haar klasgenoten op het voorplein van het crematorium. Een zonovergoten dag maar het was er oorverdovend stil!

    Luc Verreyt
    EDUGO campus De Toren

  2. Hi jeroen, we are Antonio and Giada, 2 italian traveller with special tandem…
    Our blog is intothebike.net
    Where are you now? We are near to spanish border…
    Good luck

    • I am in Italy and now in borgo after col de larche or madallena. Good trip and take care of the bike and your self.

  3. Jeroen, laat je maar af en toe eens goed soigneren!
    Hou je goed! Wij blijven je volgen, goed bezig! Vele groeten van ons allemaal!

  4. Skydiving…have constantly wanted to carry out it. Nonetheless they have a max beepollendiet.com limit of 250 for just a tandem leap, so my first genuine intention is 245 lbs so I am able to go skydiving!!!

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s