Courage cousteau

Als ik bij het aanvatten van de dag de trappers laat ronddraaien, heb ik regelmatig de keuze tussen links of rechts. Een dagelijkse kleine en schijnbaar makkelijke beslissing, maar het bepaalt mijn route vaak voor de komende kilométers. Maar zowel links als rechts, en zelfs voor en achter me duiken steeds fantastische landschappen voor me op.

De bergpas van de Montagne Noir stelde me voor zo’n keuze, ik was even de weg kwijt:). Maar gelukkig is er op dat moment steeds een “local” in de buurt, om me raad te geven en me letterlijk op de goede weg te zetten. Het klimmen kon beginnen, eerst gezwind, daarna op karakter, maar uitgeput en voldaan kom ik boven op de top, waar ik kan genieten van alles wat rondom mij verschijnt.

Toen het einde van de dag in zicht was, maar de aankomst toch nog even ver weg leek, kwam de peptalk van de “vrienden van Dries”, op de vrijgezellenparty van de toekomstige trouwer, echt van pas. Het was maar een kleine moeite om aan wat peptalk te geraken. Merci hé mannen!! Voor mij een wereld van verschil!! Dansend op mijn pedalen ben ik dan bovengekomen op die zware pas. Het zag even zwart voor mijn ogen:). En ongelooflijk, boven op de pas zat me er toch wel een Belg op te wachten, in zijn eigen kleine paradijs. het vervolg laat zich makkelijk raden: Eten, keuvelen en ‘bedde’ binnen.

De dag nadien verstopt de zon zich voor eventjes, maar ik fietste makkelijk door, met Spanje in het vooruitzicht. Op weg naar Barcelona!! De baan naar Barcelona is zwaar beladen met auto’s. Door het mindere weer en door de vermoeide benen blijf ik de hoofdweg volgen, richting de Catalaanse hoofdstad.

Ik ben benieuwd naar de volgende oefensessie, want elke ontmoeting, hoe kort ze ook is, staat gelijk met het geven van ‘courage cousteau’, een fantastisch gebaar.

A bientôt la France, buen viaje Espagne.

Regularly I have the choice between going left or going right. A daily small and seemingly easy decision, but it determines my route for the coming kilometers. Both right or left (and even back or forth), magnificent landscapes appear. The mountain pass of Motagne Noir offered me this choice. And yes, I was a bit lost 😉 Luckily there is always a local closeby to give advice and put me on the right track. The climbing could start. At the beginning swiftly, afterwards on willpower. Exhausted but satisfied I arrive at the top and can enjoy of everything that appears around me.

When the end of the day drew near, but the finish was still far ahead, the peptalk by the friends of Dries (on a bachelorsparty) arrived in time. It was only a small effort, but it meant a world of difference. Thanks guys! Dansing on my pedals I arrived at the top of the pass. I nearly passed out. And believe it or not, on the top there was a Belgian waiting for me in his own little paradise. The following steps are obvious: eat, talk and sleep.

The next day the sun is hiding itself, but I bike easily. Spain is getting near. On to Barcelona, the capital of Catalonia! The road is full of cars, but due to the not so good weather and the tired legs, I stay on the main road. i am curious to the next practice session. Every encounter, how ever brief, equals giving “courage cousteau”. A wonderful gesture.

A bientôt la France, buen viaje Espagne.

DSC_0207

DSC_0206

DSC_0199

DSC_0197

DSC_0195

DSC_0193

DSC_0172

DSC_0157[1]

DSC_0164

Advertenties

3 Reacties op “Courage cousteau

  1. Hé Jeroen, je doet dat goed he. Hou je taai, verzorg je en we blijven voor je duimen. Ann De Vos

  2. Ik benijd je omwille van je tocht ! Ik bewonder je omwille van je doel ! The beast himself !

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s